QUEEN OF TEARS
APAT NA TAON ANG NAKARARAAN
EPISODE 3
Pag-aari namin itong buong taniman.
Gano'n pala.
Akala ko, nandito si Mama.
Baka nasa tindahan siya.
May tindahan din siya.
Sabi ko naman sa 'yo, kinikilala ang pamilya namin dito.
Oo nga.
Mama!
Mama?
YONGDU-RI SUPERMARKET
Naku.
Wala rin siya rito.
Pili ka ng gusto mo.
Tikman mo ito.
Bagong flavor ito.
ICE POP
Strawberry flavor.
Bumibili ang mga bata pagkatapos ng klase kasi sikat na sikat ito.
Masarap, nakakapresko.
Unang beses ko.
Ngayon lang nakatikim ng ice pop?
Teka. Siguro di ngayon, pero kahit no'ng bata ka?
Di ka binilhan ng mama mo kahit kailan?
Hindi.
Sa totoo lang, may ideya na rin naman ako.
Saan?
Lagi kang nagsusuot ng t-shirt na may butas.
Ano?
Vintage 'yon.
-Pinagawa ko 'yon sa Europe… -'Yang suot mo ngayon,
parang mga sinusuot ng lola ko.
Hindi, makinig ka muna.
Magugulat ka kapag nalaman mo…
ang presyo nitong cardigan.
-Di mo kailangang magpanggap. -Maniwala ka.
Hindi ako mahirap.
Seryoso.
Sa akin ka magtiwala.
Nangangako ako sa 'yo.
Mula ngayon,
ipaparanas ko sa 'yo lahat ng hindi mo natamasa sa buhay.
Mahihirapan ka ro'n.
Di ba sinabi kong bayad na ang apartment ko?
Oo.
Pero meron pa.
Nakakaipon ako…
ng 2 milyon kada buwan.
Wag kang magkunwaring di naiintindihan.
Di ako nagyayabang.
Pero ayos nga lang.
Wala akong pakialam kung may utang ang pamilya n'yo.
Kung may utang?
Kahit higit pa ro'n,
ayos lang.
Kasi…
makakasama mo ako.
Makakasama kita?
Oo.
Nandito ako
para sa 'yo.
Ba't lumitaw ang alaalang ito?
Ikaw ba ang huling taong maiisip ko
kung mamamatay na ako ngayon?
Ayos ka lang?
Hae-in.
Nasaktan ka ba?
Ayos ka lang?
Puwedeng ikaw na rito?
Nagulantang siya.
Kailangan niyang magpahinga.
Tara na.
Sige.
Parang di totoo 'yong sa ospital,
pero akala ko, mamamatay na ako kanina.
Kaya, sinabi ko ulit sa sarili ko
na hindi ako mamamatay.
Kasi,
nagagalit ako.
Ayos ka lang?
Napilayan ka yata.
Madrama na naman ba ako?
Oo, kung normal na araw lang ito.
Pero dahil nasaktan ako,
makatwiran naman.
Gano'n ba?
Di ba, madali lang silaban ang kahoy?
Pero oak po ito.
-Kaya imposible? -Hindi po.
Pero mas gusto namin ang punongkahoy ng duhat.
Pumapasok ang amoy no'n sa karne at nagpapasarap nito.
Sige. Gawin mo na.
Grabe, ang nostalgic naman.
Parang no'ng nasa Africa ako.
Punong-puno 'yong twenties ko ng kapusukan at kabagsikan.
Ibig mong sabihin,
'yong pananatili mo sa hotel dahil sa mga lamok?
Sapat na ang makita ang kagubatan mula sa loob.
Ano ba 'yan?
-Puro usok lang naman. -Oo nga.
Mukhang basa itong kahoy.
Kahit 'yong magagaling na camper, walang magagawa rito.
Hindi mapili sa kahoy si Hyun-woo.
Probinsiyano po kasi siya.
Di n'yo kami puwedeng ikumpara,
baka nga pantog ng baboy ang pinaglalaruan nila.
May karanasan siya.
Sus, ang dami mong palusot.
Nasaan na nga ba siya?
Tama na 'yan. Sa kanya mo na ipagawa.
Kaya ko na po.
Soo-cheol, tama na. Tumigil ka na.
Oh, my gosh.
Chamomile ba 'yan?
Oo.
Puwede mo rin ba kaming ipagtimpla ni Chairman?
Sige.
Bakit maagang bumalik si Papa sa halip na nangaso?
Kasi…
Kinausap ako no'ng magaling na shaman.
Tungkol saan?
Bigla siyang nagtanong kung mangangaso si Chairman.
-Paano niya nalaman? -Ang galing nga.
Mapapahamak daw si Chairman kung mangangaso siya.
Kaya ba bumalik siya kaagad?
Mabuti para kay Hae-in. Nakuha niya ang landas
na kay Chairman dapat.
Mama!
Nasaktan si Hae-in.
Ano? Paano?
May nakasagupa raw siyang baboy-ramo.
Pero hindi siya masyadong nasaktan. Hindi gano'n kalala.
Diyos ko. Ayos lang ba siya?
Paano mo nalaman?
Ang husay mo talaga.
Ano'ng sinabi niya?
Maraming salamat. Dadalawin kita sa susunod.
Ano'ng sinabi niya?
Napanaginipan niya 'yong dating asawa mo.
May hawak na kutsilyo sa hunting ground.
Gusto ka na niyang isama sa kanya.
Napahamak ka sana kung tumuloy ka sa pangangaso.
Nakita mo na?
Mabuti at nakinig ka sa 'kin.
Wag mong balewalain ang pamahiin.
Sumangguni ka sa shaman bago gumawa ng malalaking desisyon.
Sige.
Di ba natin tatawagan si Doctor Kim?
Ayos lang. Napilayan lang ako.
Iniligtas ka ni Hyun-woo.
Di siya nakakatama ng ibon, tapos baboy-ramo pa?
Nagkukunwari lang pala.
May karanasan na siguro siya.
Talaga bang pinuri n'yo siya?
Kailangan mo ng karanasan para makahuli no'n.
Makapal ang balat nila, dapat tamaan sa tamang bahagi.
Kung di, baka mas delikado.
Mismo. Salamat naman at sinuwerte siya. Paano kung nagmintis siya?
Isipin n'yo 'yon.
Hindi siya dapat padalos-dalos bilang baguhan lang.
Dati siyang marine sa Special Guard Team.
-Kilalang mahusay bumaril. -Talaga?
Oo, totoo 'yon.
Naiintindihan mo nang nakakahiya ka
sa pag-alok mong turuan siya?
Isa lang ang sigurado.
Wala na ako rito kung nag-alangan siya.
Masuwerte kang bata ka.
-Ano? -Nakikita ko sa matipunong braso niya
na hindi lang niya ginugol sa pag-aral ang oras niya.
Paano mo nasabi?
No'ng nakakulong ako,
inabot ng matipuno niyang braso ang kasunduan
at sinabi, "Pakipirmahan ito."
Tapos,
kinilig ako.
-Tita. -Tita, ano ba 'yan?
Napapahanga mo talaga ako minsan, Hyun-woo.
Paano ka nakapagpasiya nang mabilis?
Hindi na ako nag-isip.
Instinct ko na lang 'yon.
Alam ng instincts mo na di mo dapat siya hayaang mamatay.
Iniligtas mo siya para baguhin niya 'yong will. Tama?
Hello?
Nasaan si Hae-in?
Uminom ng gamot at natulog na.
Nagulantang siguro siya.
Hindi ako makapaniwala.
Binalikan ko nga po 'yong landas kanina.
Napansin kong sinadyang binuksan ang bakod.
Sigurado akong doon pumasok 'yong sugatang baboy-ramo.
'Yon sana ang landas ni Chairman Hong.
Ano'ng ipinapahiwatig mo?
Na sinadyang papasukin ang sugatang baboy-ramo para saktan siya?
Hindi natin malalaman kung gano'n nga.
Titingnan ko po ang mga CCTV camera at dashcam sa malapit.
Ako mismo ang titingin.
Bakit n'yo po gagawin 'yon?
Sige po, ipapahanda ko.
Pasensiya na
at nangyari ito sa pagbisita mo, Mr. Yoon.
Wala pong problema.
Tikman mo 'yong sabaw.
Ako ang nakahuli ng pheasant.
Utang na loob. Wag ka ngang magsinungaling, Papa.
Binili 'yan sa malapit na farm.
Sige na. Kain na tayo.
Kain na.
Salamat po.
Bakit ginisa 'yong bellflower roots?
Mas gusto ni Hyun-woo na inihaw ito.
Hindi, gusto ko rin po ito.
Talaga?
Opo.
Kumain ka pa.
Sige po.
Mr. Yoon.
Dahon ito ng lacquer.
Bihira ito.
Masarap at mahirap makuha itong tumutubo sa bundok.
Nakakain ako no'ng bata pa.
"No'ng bata pa"?
Di ba, sa US ka lumaki?
Hindi, lumipat po ako no'ng 13 na. Bago 'yon, sa Korea ako lumaki.
Lumipat ang pamilya n'yo o nag-aral ka lang do'n?
Inampon po ako.
Namatay ang mga umampon sa 'kin bago ako nagtapos sa college.
Kaya wala na po akong pamilya.
Namatay rin ang mga magulang ko no'ng 15 ako.
Ako na ang nagtaguyod sa sarili ko.
Wala akong alam sa pamilya mo.
Iba ka sa mga kabataan sa henerasyon ngayon.
Tama.
Ipinagmamalaki kitang parang sarili kitang anak.
Ituring mo lang kaming pamilya mo sa Korea.
Salamat po.
Kumain ka pa.
Halika rito. Oo, halika.
Salamat.
Pungsan dog ba siya?
Opo, sir.
Ang guwapo naman.
Hindi lang po siya guwapo,
iniligtas pa niya ang anak namin no'ng nasunog ang bahay.
-Gano'n ba? -Opo.
Mag-isa ang anak ko no'n.
Namatay na sana siya kung di siya ginising nito
at hinila palabas.
Matalino siya at matapat.
Papayag ka bang ibenta siya?
Naku…
Pasensiya na po.
Kapamilya na rin siya.
-Isandaang milyon. -Ano 'yon?
Pero wala siyang kahit anong pedigree.
Di na mahalaga 'yon.
Mababawasan pa ang alok ko.
Siyamnapung milyon.
-Walumpung milyon. -Teka.
Mahal.
Ibebenta ko siya.
Pero…
puwede bang 100 milyon?
Sige.
Mahal.
Isa lang ang wala sa 'kin.
Prejudice. Di ba?
Ano'ng meron?
Tungkol kay Mr. Yoon.
Hindi ba masyado siyang mahinahon para sa taong maraming pinagdaanan?
Baka nagsikap siya para makabawi ro'n.
Wag mong husgahan sa itsura.
Hindi mo masasabi ang iniisip ng isang tao.
Laking-US ka ba talaga?
Mas maalam ka pa sa lengguhawe at mga kasabihan ng Korea.
Sinabi ko na sa 'yo.
Pinilit kami ni Papa na magsalita at magbasa lang ng Korean sa bahay.
Mahusay siya.
Di lahat kayang maging Ivy League professor.
Gusto mong uminom?
Oo nga pala. Mapait din ang beer para sa 'yo.
Nakokonsiyensiya nga akong di kita nasasabayang uminom, di ba?
Ano ka ba? Wag kang makonsiyensiya.
Iihi lang ako.
Ang daldal niya.
Nasa dulo sa itaas ang kuwarto n'yo.
Oo, alam ko.
Sige, magandang gabi.
Umakyat ka na.
Oo, aakyat na.
Good night.
Oo nga pala.
Nagpapatulong ka noon
kung paano makukuha ang loob ng mga taga-KFTC
pag tinawag ka nila.
Oo.
Ano?
Gusto mo bang turuan na kita ngayon?
Ngayon na?
Base sa kaalaman ko sa batas na nakuha ko no'ng nag-aral sa SNU
at sa ilang taon na nagtrabaho ako sa Legal Team,
makakapagbigay ako ng detalyado pero simpleng paliwanag.
Libre ako mula ngayon hanggang magdamag.
Kaso, naghihintay si misis.
Talaga? Sayang naman.
Nanghihinayang ako para sa 'yo.
Magandang oportunidad ito.
Natatakot ka ba?
Saan?
Na matulog kasama si Hae-in.
Soo-cheol talaga.
Kalokohan 'yan.
Mag-asawa kami.
Bakit ako matatakot matulog kasama ng asawa ko?
Sige na.
Saan ka pupunta? Doon kayo.
Alam ko.
Deretso lang.
Naaawa talaga ako
sa kanya.
-Wala nang alak? -Ano ka ba?
Nainom mo na lahat.
Talaga?
Lasing ka na ba?
Ang cute mo naman.
-Matulog na tayo. -Sige.
Naubos ko na pala.
Bakit ang tagal mo?
Gising ka pala?
Nagising lang ako.
Tinatanong kita.
Oo nga.
May tinanong lang si Soo-cheol, nag-usap pa kami.
Ano?
Baliw talaga 'yon.
Nanggugulo nang ganitong oras?
Mahal. Hae-in.
Wag naman sanang mainitin ang ulo mo.
Gusto mo bang lumabas ako
at pagsabihan ko siya?
Wag na.
Gano'n ba? Sabi ko nga.
-Patulong maghubad. -Ha?
Masakit ang daliri ko. Di ko mabuksan ang butones.
Puwede ba?
-Ako? -Oo.
-Bubuksan ko? -Oo, dito sa likod.
Dito.
Ayos na.
Kaya ko na 'yong iba.
Sige.
Ayos na.
Ba't di ka naghuhubad?
Kailangan ba?
Hindi ka ba maliligo?
Kailangan ba?
Dito na lang ako?
Ano ka ba?
Tigilan mo. Di naman siya gano'n kaguwapo.
Ayos ka lang?
Wag. Tumigil ka.
Wag mong ulitin nang naka-slow motion.
Wag mong gawin.
Wag.
Wala akong makitang
bathrobe.
Sige.
Gano'n pala.
Di ako makapaniwala.
Akala ba niya,
sexy siya?
Ano ba ang nangyari sa katawan niya?
Ano ba?
Bakit? Ano'ng kailangan mo?
Kasi…
Basang-basa 'yong sahig.
Ayaw mo ng gano'n, kaya pupunasan ko sana.
Ayos lang.
Magpatuyo ka ng buhok.
Hindi kaya…
sinadya mong di magpatuyo ng buhok
dahil tumingin ka sa salamin
at akala mo, kamukha mo ang basa
na Timothée Chalamet o batang Leonardo DiCaprio.
Ano'ng sinasabi mo?
Kung hindi,
magpatuyo ka na.
Sige.
Ito na.
Grabe talaga.
Inaakit niya ba ako?
Masyado akong
maligalig ngayon.
Tulog ka na ba?
Hindi pa.
Ang liit ng kama.
Queen-sized ba ito?
King ito.
Gano'n pala.
Parang masyadong maliit
kung king-sized.
Isang beses,
magkasama tayong natulog
sa iisang kama.
Kailan?
Di mo naaalala?
Unang dalaw ko sa Yongdu-ri.
KATIBAYAN NG PARANGAL PARANGAL SA KASIPAGAN
Dito ka na matulog.
Gabing-gabi na.
9:00 p.m. pa lang.
Gabi na 'yon.
-Delikadong magmaneho sa gabi. -Tama.
Tama nga.
Dito ka matutulog.
Doon ako sa kuwartong 'yon.
Nandoon lang ako
kung kailangan mo ako.
Good night.
Ang ganda ng buwan.
Pagmasdan natin nang makasama.
Pumasok ka lang…
kung gusto mo.
-Siyanga pala… -Ano?
Paano nga tayo nakatulog
sa kamang 'yon?
Nagyakapan tayo.
Gano'n ba?
Nagyakapan tayo?
Kung nasisikipan ka, gusto mong magyakapan?
Ayos lang ako.
Di naman masikip.
Nakakagalaw pa ako.
-Talaga? -Oo.
Kung gano'n…
gusto mo pa rin bang
magyakapan?
Biro lang.
Wag kang matakot.
Bakit kayo nandito?
Naku.
Pasensiya na.
Wala ako sa tamang pag-iisip kagabi.
Gusto kong ibalik.
Tulungan mo kami. Di kami makatulog kagabi.
Iniregalo ko na 'yang aso, kaya hindi na puwede.
Pasensiya na.
Kapamilya na siya kasi iniligtas niya ang anak namin.
Nabaliw siguro ako kaya naibenta ko siya.
Sige. Akin na ito.
-Salamat. -Salamat.
Maraming salamat, sir.
Naku.
Bakit ho?
Nakokonsiyensiya kayo.
Kaya patayin na lang natin.
Mas mabuti, di ba?
Ano ba'ng ginagawa mo?
Muntik na naman kitang mabaril.
Tinatanong kita.
Nagbibiro lang ako.
Biro ba 'yon para sa 'yo?
Akala mo ano iyon?
Binalik n'yo 'yong pera?
Nakuha mo ba?
Ako ang saksi n'yo.
Tapos na ang kasunduan.
Makakaalis na kayo.
Salamat.
Salamat. Halika na.
-Bilis. -Bakit pala
bawal siyang patayin?
Narinig mo siya.
Mahal nila iyon.
Pamilya na ang turing nila.
Gano'n pala.
Kung gano'n, ayos lang pumatay ng mga ligaw na aso?
Ito ang pasukan ng gubat.
Walang ibang pumasok maliban sa atin.
Ibig sabihin, tagaloob ang may gawa nito?
Sandali.
Ihinto mo riyan.
Sino 'yan?
Likod lang ang nakikita.
Kapatid mo 'yan.
Imposible 'yon.
Mahal.
Di tayo sigurado.
Hindi 'yon gagawin ni Beom-seok.
Alamin mo kung nasa Korea pa siya.
Sige po.
Mag-empake na tayo.
-Agad? -Sira na ang araw.
Umuwi na tayo.
-Mahal, naaalala mo 'yong bata? -Ano?
Mahigit dalawang dekada na ang nakalipas.
'Yong may namatay na German Shepherd,
at batang lalaki ang pumatay.
Oo, 'yong galing sa Evergreen Hope Orphanage.
Binigyan siya ng scholarship ng Queens Group dahil matalino siya.
Ilang beses ko siyang pinakain no'ng dumalaw.
Oo, siya nga.
Naalala mo 'yong sinabi niya sa mga pulis?
Ikaw ito, di ba?
Ba't ka pumatay ng asong may nag-aalaga?
Hindi ko ito palalampasin.
Alam mo kung magkano 'yon?
Pasensiya na.
Humingi ka ng tawad, bilis.
Ano ang espesyal sa asong may nag-aalaga?
Puwede bang pumatay
ng normal na aso?
Ano'ng problema ng batang 'yan?
Naku, ano ba 'yon?
Naku, tama ka.
Tinanong niya 'yon.
Nakakatakot na marinig 'yon sa bata.
-Di ba, kamukha niya? -Sino?
Uy, ako ito. Nakauwi ka na ba?
Makakausap mo na si Mr. Hermann.
Seryoso?
Salamat.
Magkita na lang tayo.
Hindi ka madidismaya.
LAHAT NG EMAIL
NAPAGPASIYAHAN NG TEAM NA HINDI KA MAGAGAMOT…
IKINALULUNGKOT NAMING DI KA MAGAGAMOT…
PATAWAD SA ABALA…
NALULUNGKOT KAMI…
Talagang
mamamatay ako?
Ngayong makukuha ko ang Hercyna?
At makakasali na sa One Trillion Club?
Hindi puwede.
Marami pa akong di nasusuot na limited edition.
Marami pang nabiling islang di napuntahan.
Tapos, mamamatay ako?
Hindi, sayang naman.
Binili ko ito sa mga artist
na nasa 90 na dahil magmamahal ang obra nila.
Kaya, bakit mauuna akong mamatay sa kanila?
Sayang naman 'yon.
Ikaw ang pinakasayang.
Tapusin na natin ang kontrata ng brand na ito.
Magaling ang ginawa n'yo.
-Secretary Na. -Ano 'yon?
May bumibilis pa ba ang tibok ng puso pag nakikita ang asawa nila
kahit higit tatlong taon nang kasal?
Ba't bibilis ang pagtibok?
-May arrhythmia ba sila? -Hindi gano'n.
Siguro…
kasi…
naguguwapuhan?
-Sa asawa nila? -Oo.
Baka may sakit sila.
May kakilala kang gano'n?
Oo, meron.
Minsan tinitingnan niya sa mga mata
at gustong yakapin.
Bakit?
Kasi naaawa siya rito.
Naaawa siyang
pagtitiisan ng taong may busilak na puso ang malupit na mundo.
-Hala. -Minsan pa,
parang mas malapad
ang balikat nito.
Gusto niyang yakapin siya nito.
Napakalakas ng dating nito habang naglalakad.
Iniisip niya kung ayos lang palabasin
ang kaakit-akit na lalaking ito sa mundo.
Pakisabi sa kanya na magpatingin sa doktor. May sakit siya.
-Sa tingin mo? -Maniwala ka.
Magpa-CT scan 'ka mo siya.
Malaki na ang problema niya.
Secretary Na.
Ang galing mo.
-May kakaiba sa 'kin kamakailan. -Paano?
Nakakaramdam na ako ng awa
para sa iba.
-Kakaiba ba 'yon? -Di ako ganito dati.
Wala akong puso noon.
Kaya kakaiba ito.
Ang ingay mo.
Tumahimik ka, sinasakripisyo ko na ang braso ko.
At nakikiramay na ako
sa iba.
Ano 'yon?
Bawal manghingi rito.
Sorry. Asawa siya ng kakilala ko.
Kaya tinutulungan mo siya?
Naka-incubator ang baby nila.
Naaawa ako kaya…
Di na siya babalik.
-Pasensiya. -Hanggang kailan pa ro'n…
Ano 'yon?
…'yong baby?
-Mga tatlo… -Isang linggo? Dalawa?
Papayagan ko siyang bumalik hanggang matapos 'yon.
Papayagan mo?
Dapat, hindi na siya bumalik kapag nakalabas na 'yong baby.
Walang makakasakop na insurance.
Ang security deposit para sa surgery,
pero ayaw ni Mama.
Para sa kasal ko raw 'yon.
Problema talaga ang pera.
Paano na kaya?
Di ako makapaniwala.
Di lang mama niya ang may sakit.
Magagamot pa naman, bakit siya umiiyak…
Bakit ba ang daming may sakit?
Nakakabuwisit.
Di ako ganito dati.
Wala akong pakialam
sa pagdurusa ng iba, kaya bakit ganito?
Kinikilig ako sa asawa ko.
Hindi na yata gumagana nang tama ang utak ko.
Sintomas ba ito ng sakit ko?
Hindi naman.
Maraming mga pasyenteng may taning na ang nagbabago ang ugali.
Naiisip nila ang mga di nila maiisip
kung di sila mamamatay.
"Nagbago ka kasi may taning ka na."
"Mamamatay ka na."
Parang 'yan ang ipinapahiwatig n'yo.
Pero nagkakamali kayo.
Maraming beses na akong muntik mamatay.
At naililigtas ako
ng mahimalang suwerte ko.
Kung wala kayong kakayahang iligtas ako,
maghintay lang kayo.
Ililigtas ako
ng isa pang himala.
Uy, Hyun-woo.
Matagal na rin.
Oo, pumunta nga ako sa hunting ground! Ano naman?
Bakit?
Para makita si Papa. Nandoon siya sa ganitong panahon.
Pero hindi mo naman siya kinausap.
Pinaghihinalaan
mo ba ako?
Sinadyang buksan ang bakod at may pain sa malapit.
Tapos, inatake si Hae-in no'ng binaril na baboy-ramo.
-Sinadya 'yon… -Tapos?
Muntik mamatay ang anak ko.
Magsabi ka ng totoo.
Huling babala na ito.
Nagagalit ka kasi nadamay si Hae-in.
Bakit di ka nagalit no'ng inakusahan ako at pinalayas?
Sige, maupo ka.
Pumunta ako kasi alam kong mangangaso ang pamilya sa araw na 'yon.
Pero pagdating ko, sabi ni Moh Seul-hee,
tulog siya at hindi kami pinagtagpo.
Nagmakaawa ako pero ayaw niya.
Kaya umuwi na lang ako.
Sige.
Beom-jun.
Tulungan mo akong makita siya.
'Yon lang. Gusto kong makipag-ayos bago pa mahuli.
Minsan,
mas mabuting bumitaw na lang.
Hyun-woo.
Kakaiba kami, 'no?
Hindi naman po.
May pitong kaso kami laban sa isa't isa.
Ingat na ingat ka siguro sa pag-aasikaso
sa maliliit na alitan namin.
Nakatulong ka.
Magandang hapon.
Tulog na si Chairman.
Kaagad?
Gisingin ko ba siya?
Hindi na.
Babatiin ko lang sana siya.
Mauuna na ako.
Ms. Moh.
Pumunta ba si Beom-seok sa hunting ground at hiniling
na makita si Papa?
Hindi.
'Yon ba ang sinabi niya?
Makinig ka.
Ayoko mang sabihin ito,
mag-ingat ka sa kanya.
Matagal na siyang nagtatanim ng galit matapos mapalayas.
Pinakanatatakot ang mga taong walang mawawala.
Anong klaseng tao si Mr. Yoon Eun-sung? Alam mo ba?
Si Mr. Yoon?
Kilala ko siya pagdating sa trabaho pero hindi sa personal.
Alam mo namang ang mga tulad namin, hindi dapat basta-bastang nagtitiwala.
Kung papalpak din ang kasunduang ito,
tatalikuran ni Papa si Soo-cheol.
Hayaan n'yo.
Iimbestigahan ko siya nang patago.
Hinahanap mo ako?
Ginulat mo naman ako.
Background check?
Maingat pala siya.
Natatakot lang siya,
pero sa umpisa lang ito.
Madaling nagtitiwala ang tulad niya pag komportable na.
Binawasan nga ang pag-iingat.
Siyanga pala, may pag-asa ka pa ba kay Hae-in?
Mahalaga sa 'kin ang pera,
pero gusto ko silang makitang maghiwalay.
Bakit?
Masasabi kong ako ang nag-umpisa ng matchmaking sa bansang ito.
Pero nabigo ako sa pagpapakasal ng anak ng Queens.
Nakakahiya, di ba?
Paghihiwalayin ko sila
at babawiin ang nasira kong imahe.
Kung gano'n, wag mo nang ulitin ang ginawa mo.
-Makakahadlang ka lang. -'Yon naman…
Napag-utusan lang ako ro'n.
Pero nakialam si Hyun-woo, pinatay ang baboy-ramo't
iniligtas si Hae-in.
Hindi ko inasahan 'yon.
Hyun-woo, umangat ka na.
Mula sa Mr. Cinderella na nakapangasawa ng mayaman,
naging tagapagligtas na ng anak nila!
Iba na ang trato nila sa 'kin.
Unang beses kong nakakain ng hita ng pheasant.
Kadalasan, leeg lang o puro buto-buto.
Pero ibinigay ng biyenan ko ang hita.
Maaga pa para maging kampante.
Ipagpatuloy mo lang 'yan.
Paano?
"Ginagawa ko lang po ang trabaho ko."
Wag mong sirain itong pagkakataon sa pagsasabi ng mga gano'n.
"Natakot din ako. Puwede akong mamatay, pero ginawa ko para kay Hae-in."
Akuin mo talaga.
-Kailangan ba? -Oo naman.
Parang pagkolekta 'yon ng stamp sa coffee card.
Kailangang makasampu ka
para makita nilang suki ka at bigyan ka ng libre.
Di ko kailangan
ng libre.
Gusto ko lang makalaya nang hindi napapahamak.
Ang tanga mo naman.
Magpaalam ka na kung magiging
-peke ka. -Saan?
"Paalam, mga Italian suit ko."
"Paalam, mga designer shoes."
"Paalam, kotseng mula sa ibang bansa."
"Paalam, mamahaling relo na suot ko ngayon."
"Paalam, kayamanan ni Hae-in."
Babalik na si Mr. Cinderella sa taniman niya sa probinsiya.
Pero ang problema, hindi siya tatanggapin ng pamilya niya.
Pasensiya na, Coach.
Ayaw ng anak ko ng boxing at taekwondo ang gusto niya.
Ayos lang. Ganyan ang mga bata.
Mauuna na kami.
Tara na.
Bakit gusto mo ang taekwondo?
May mga belt sila.
Belt? Para sa baywang?
Gano'n ba?
Kaya pala gusto niya 'yon.
Jae-hyeon, may mga belt din kami rito.
Tingnan mo 'yon.
Belt ng kampeon.
Wag na, Coach.
-Ta-dan. -Naku.
Tingnan mo.
Ano? Mas maganda ito sa mga belt nila, di ba?
Nagwawasak din sila.
Nagwawasak?
Nagwawasak din kami.
Wala lang kaming oras. Gusto mong ipakita ko?
Hindi na kailangan.
Teka.
Sandali lang.
Saan na 'yong tabla?
Ayun.
Sige. Manood ka.
Tingnan mo ito.
Ganito talaga 'yon.
Wawasakin ko na ngayon.
Tingnan mo.
Hala!
Kita mo? Nawasak ko, di ba?
-Astig din ang boxing. -Pero…
Ano? Ano na naman?
Gusto ko ang taekwondo kasi nando'n si Ji-seong.
Best friend niya si Ji-seong.
Gano'n ba?
Nanay.
Sasabihin ko lang ito dahil nagmamalasakit ako kay Jae-hyeon.
Di ba dapat, magkaroon siya ng iba't ibang kaibigan?
Ano 'yon?
-Kilala mo si Baek Ho-yeol? -Opo.
Anak ko siya, at magkapareho kayo.
Mahilig din siyang maglaro.
Di ba maganda kung magbo-boxing kayo
at maglalaro dito pagkatapos ng klase?
Mababa ang grades niya.
Uy.
Coach.
Nagdudugo ka.
Naku.
Bakit ako…
Wag n'yo akong alalahanin.
Baka kumaskas lang sa kahoy.
Sige, aalis na kami.
Aalis na kayo?
-Tara na. -Mag-ingat kayo, nanay.
Paalam.
Sige.
Jae-hyeon, sa susunod ulit!
Sige na.
Paalam.
-Nagdudugo ka. -Nagalusan lang.
Nakaskas sa kahoy.
Bakit ba iritable ka?
Madalas din akong napupuyat ngayon, kaya sinara ko ang salon.
Dapat isara ko na itong gym
at magtrabaho na lang pagka-divorce ni Hyun-woo.
Wag mo na ngang banggitin.
Kailangang tanggapin ang katotohanan at maghanda.
-Tara sa Seoul? -Tapos ano?
Di sumasagot sa tawag si Hae-in.
Kausapin natin sa personal at pigilang makipag-divorce.
-Maghanda ka na. -Ano?
Tara na.
Ayaw mo pa sa planong ito noon, pero sinakyan mo na rin.
Gano'n talaga…
Binibigay ko ang lahat kapag may gusto akong gawin.
Tama ka.
Buong puso mong ginagawa.
Pero ito ang problema.
Kung di mo lolokohin nang todo, ayos lang.
Pero kung gagalingan mo,
manggagalaiti siya kapag nalaman niya.
-Siguro nga, 'no? -Oo.
Kaya, wag kang magpapahuli. Kuha mo?
Hindi ako mahuhuli kung
tayong dalawa
maitatago natin.
Tama.
Di ba natin sasabihin kay Hyun-woo na dadalawin natin si Hae-in?
Ang tanga mo.
Tingin mo, papayag siya? Wala nang mawawala.
Dapat mapigilan natin sila, di ba?
Andar na.
TUMATANGGAP NG MGA GUSTONG SUMALI
Ano'ng sasabihin natin?
Hindi na natin kailangang magpakilala.
Di ka ba nanonood ng drama?
Ang secretary ang may hawak ng mga pamilyang VIP.
Magugulat sila kapag nakita tayo at sasabihing,
"Ms. Hong, nandito ang hipag n'yo."
Tapos, papapasukin na tayo kaagad.
Kailangan n'yo ng appointment.
Bago ka lang siguro dito.
Tingnan mo ito.
Ako ito.
Siya itong kulot na lalaki.
Kuha mo? Kami 'yan. Kita mo?
Iwan n'yo po ang detalye n'yo, ibibigay ko sa kanya.
Tingnan mo nga.
Magkapamilya kami. Kasali kami sa royal family.
Bakit magpapa-appointment pa ang kapamilya?
Naku.
Mag-book na lang po kayo ng appointment at saka bumalik…
Hae-in!
Matagal din tayong di nagkita.
Kuya ako ni Hyun-woo.
Alam ko.
Naisip ko nga kung ikaw 'yan, at tama ako.
Kailangan nating mag-usap. Di alam ni Hyun-woo na nandito kami.
Bale…
Sa itaas na lang tayo?
Sige.
-Dito tayo. -Sige.
Nagulat ka ba?
Pero alam mo, di ka namin paparusahan dahil di kami nakilala.
Wag mag-alala.
Hindi namin inaabuso ang kapangyarihan nang gano'n.
Abala ka siguro.
Sorry kung biglaan ang pagpunta namin.
Ilang beses na kitang tinawagan, pero di ka sumasagot.
Di ako sumasagot ng di kilala.
Wala ka palang number ko.
Ano'ng sadya n'yo rito?
Alam mo kasi…
Paano ko ba sisimulan?
Kaka-60th birthday lang ni Papa.
Nagalit siguro kayo na hindi ako nakapunta.
Naku, hindi.
Hindi?
Siyempre, hindi. Ni hindi kami nagalit kahit kaunti.
Di ko alam ang mararamdaman mo rito,
pero si Hyun-woo…
-Ano? -Mahirap pakisamahan, 'no?
-Ano 'yon? -Naiintindihan ko.
Ang alin?
'Yong taong kabaligtaran mo, wala sa kabilang panig ng mundo.
Siya 'yong pinakasalan mo, 'yong katabi mong matulog at kumain.
Sila pa ang hindi nakakaintindi sa 'yo.
Oo nga.
Kami ng asawa ko, laging nag-aaway dahil sa aircon.
Mag-e-aircon sa tag-init, at giginawin ako.
Nagmumurahan pa kami dahil do'n.
Patay na patay siya sa 'kin no'ng bagong kasal kami,
pero di niya mapatay 'yong aircon.
Hindi namin pinag-aawayan 'yon.
Gano'n ba?
Mabuti, kung gano'n.
Nagkakasundo kayo.
Kanya-kanya kami ng kuwarto at aircon.
Ayos lang naman 'yon kung marami kayong bakanteng kuwarto.
Pero lagi ko itong sinasabi sa kanya.
"Hindi ka na nabibilang dito ngayon.
Parte ka na ng Queens at do'n ka na hanggang mamatay ka."
"Wag kang makabalik-balik dito sa bahay namin."
Siyanga pala…
'Yong div…
Pasensiya na sa abala, pero mahuhuli ka na
sa meeting kay Mr. Hermann.
Kailangan ko nang umalis.
May importanteng dinner ako.
Sige, pumunta ka na.
Ite-text ko na lang sa 'yo ang sasabihin ko,
paki-save 'yong number ko.
-Dadalawin ko kayo sa susunod. -Talaga? Dadalaw ka?
Inaamin ko, naging malayo na kami mula nang ikasal si Hyun-woo.
Binigyan mo pa naman kami ng building.
Building?
Oo, 'yong nasa bayan namin.
Bumili ba ako ng building do'n?
Oo. Sabi mo, bumili ako pag ikinasal ka na.
Gano'n ba?
Ginagamit n'yo?
Oo.
Wag kang mag-alala.
Ako ang naglilinis at nag-aayos.
Ako sa lahat.
Wag kang mag-alala, napapangalagaan ko naman 'yon.
Bakit daw bumisita ang hipag at bayaw mo?
Hindi ko alam.
Nabanggit niya 'yong 60th birthday.
Pumunta para pagalitan ka?
Hindi raw.
Ano pala?
Sabi niya, ang pag-aasawa, parang pagbubukas ng aircon sa tag-init.
Ha? Ano'ng ibig sabihin no'n?
Di kayo magkakasundo sa lamig.
Gano'n pala.
May punto siya.
Uy.
-Si Mr. Hermann? -Ganito.
Pinuntahan niya ang baby niya kasi nakadapa na.
Hindi siya tumuloy rito dahil lang nakadapa na 'yong baby?
Malapit siya sa pamilya.
Kaya pala apat na beses na-divorce at may baby nang 60.
Nakakabuwisit.
Dinala ko pa 'yong floor plan kasi gusto niyang makita.
Mas maganda nga ito.
Meron na kasi siyang naiisip.
Makakabuti ngang malaman mo nang maaga.
Ano'ng gusto niya?
Ano? Bumalik pa kayo?
Akala ko, nakauwi na kayo.
Marami pa akong babasahin.
-Mauna ka nang umuwi. -Opo.
Sabi nga pala ni Secretary Na,
may dinner appointment si Ms. Hong.
Sige.
Makikipagkita raw siya kay Mr. Yoon Eun-sung
at gagabihin ng uwi.
Kaya ligtas na kayong makauwi sa halip na manatili pa rito.
Sino nga ang kasama?
Gusto ng Hercyna ng dalawang palapag.
-Dalawa? -Oo.
Dapat may magarbong hagdanan dito.
Paano namin magagawa 'yon?
Hindi ito simpleng renovation.
Babaguhin ang estruktura at papaaprubahan pa.
Mismo. Imumungkahi niya 'yon at pipiliin ang mauunang makakagawa.
Grabe naman.
Kalokohan ito, pero ako lang…
ang may alam?
-Tama. -Mabuti naman.
Sir, nabalitaan n'yo na bang binisita ng mga kapatid n'yo si Ms. Hong?
-Sino? -Ang ate at kuya n'yo.
Nasabi sa 'kin ni Secretary Na.
Hindi n'yo ba alam?
Kain na, bago maging malabsa.
Teka lang. "Alam kong mahirap. Dot, dot, dot."
"Pero di pa rin kayo dapat mag-divorce.
Puwede bang pag-isipan mo para sa 'kin?"
Bakit niya gagawin 'yon? Di naman kayo malapit.
Kumain ka lang ng udon.
Ba't mo pa binanggit 'yong building?
Nabigla kasi ako.
Bakit di niya alam ang tungkol do'n?
Parang pagkalimot ko lang ba ito
na may 10,000 won
na naiwan sa coat ko?
Gano'n kaliit sa kanila
-ang pagkakaro'n ng building… -Tumahimik ka!
"Anuman ang dahilan ng divorce,
naniniwala akong kasalanan ito ni Hyun-woo.
Kaya, puwede bang palampasin mo na lang muna ito sa ngayon
at wag makipag-divorce? Huhuhu."
Ipapadala ko na.
Si Hyun-woo!
BAEK HYUN-WOO
-Ano'ng gagawin ko? -Sagutin mo.
Bakit? Oo, nagkita kami.
Sa tingin mo, bakit? Para pigilan siyang makipag-divorce.
Pero sobrang busy niya,
kaya tinext ko na lang.
-Ano? -Ano ba 'yon?
Di sila maghihiwalay.
-Nagkaayos sila? -Nagkaayos kayo?
Hindi, di lang alam ni Hae-in na gusto niya
-ng divorce. -Ano?
Di pa niya sinabi.
Paano ito?
HONG HAE-IN
BAEK HYUN-WOO
PATAYIN
Ayos ka lang?
Oo.
Tara na.
Anong klaseng tao
ang asawa mo?
Biglaan naman.
Lagi kang malamig makitungo at mapanghinala.
Kaya gusto kong makilala ang taong
pinakasalan mo.
Paano ba?
Parang gusto mong siraan ko siya.
Pero mali ka. Mabuti siyang tao.
Nakita mo naman kung paano niya ako iniligtas.
Mali ka.
Nakita ko, nag-alangan siya.
Nag-alangan siyang
iligtas ka.
Hae-in.
HONG HAE-IN
Hindi matawagan ang number…
'Yon ang pagkakaiba n'yong dalawa.
Habang pinapanood mo siya no'ng sandaling 'yon,
nakabantay siya sa 'kin.
Naniniwala ka talagang mahal ka niya.
Oo, naniniwala ako.
Di ko alam kung ano sa 'yo ang pag-ibig.
Pero sa 'kin, hindi 'yon puro kasiyahan at paglalambingan lang.
Ang pag-ibig ay
magkasamang pagtitiis sa hirap.
Pagpapasiyang manatili imbes na tumakas.
Kahit may utang sila,
o higit pa ro'n,
walang iwanan.
'Yon ang pag-ibig.
At ginagawa niya 'yon.
Ang haba no'n.
Ano?
Paligoy-ligoy kapag nag-aalangan.
Parang hindi ka naman naniniwala.
Nandito pala kayo.
Nasaan si Hae-in?
Ano po kasi…
Bakit ka nandito?
Nakainom si Hae-in.
Uminom siya?
Hae-in.
-Hae-in. -Hayaan mo. Tulog siya.
Natutulog siya kapag lasing.
Hong Hae-in.
Kanina pa siya tulog, mga sampung minuto pa.
O kaya, ihahatid ko na lang siya,
kaya mauna ka na.
Gaano karami ang pinainom mo?
Ano?
Makinig ka.
Bihira siyang uminom pero di siya nalalasing kaagad.
Kaya gaano karami ba ang pinainom mo sa kanya
para malasing nang ganito?
Pinaghalo-halo ko.
Hindi na ako makatulog kasi ang ingay mo.
Salamat. Ingat ka.
Oo. Magpahinga ka.
-Bukas ulit nang gabi. -Bakit kayo…
Ibig kong sabihin…
Nagkita na raw kayo ni Mr. Hermann.
Kaya para saan 'yong bukas nang gabi?
Hindi sumipot si Mr. Hermann.
Kami lang kanina.
Kami lang din
ang nag-inuman.
Wag mong kalimutang uminom ng orange juice.
Gamot mo 'yon sa hangover.
Oo na. Sige.
Sige na.
-Bye. -Paalam na.
Alagaan mo siya.
-Mr. Oh. -Bakit po?
Pakihatid na lang siya. Mukhang lasing na.
Parang nasobrahan, kaya pakihatid hanggang sa pinto.
Opo.
Ano'ng hinihintay mo? Pasok na.
Bakit ka biglang uminom nang marami?
Kasi hindi ako gano'n.
Susubok na ako ng bago mula ngayon.
Di patas ito.
Iniba ko ang pamumuhay ko para humaba ang buhay ko't maging malusog.
Pero tingnan mo. Wala palang silbi.
Sasabihin ko na ang nasa isip ko,
gagawin ang lahat ng gusto ko,
at papatayin ang mga nararapat mamatay.
Para saan 'yong huli?
Papatayin ko
bawat isang tarantadong magtataksil
at magkakanulo sa akin.
Isipin mo ito.
Kahit na pumatay nga ako,
kailangan ko lang dumalo sa mga paglilitis bago ako mamatay
sa loob ng tatlong buwan.
Tama. Puwede kitang maging abogado.
Akin na 'yan. Pumasok na tayo.
Mahilig kang magsabi ng mga nakakatakot na bagay.
Wag kang matakot.
Alam kong hindi mo ako pagtataksilan.
Siyempre naman.
Hindi ako natatakot.
Siyanga pala,
nakapatay ang phone mo.
Nasaan na 'yon?
Wala riyan?
Ay.
Baka naiwan sa kotse.
Sa kotse?
Pumasok ka na. Kukunin ko lang.
Mr. Oh, nakaalis ka na? Nasaan ka?
Ano? Nandito pala.
Nasa bulsa ko lang.
Ano? Nakapatay.
Hae-in, sandali.
-Ano'ng ginagawa mo? -Hindi ko alam.
Ano ba…
itong
ginagawa ko?
Masaya akong
nahanap mo
ang phone mo.
Malaking abala
para makuha 'yon.
Bakit ba di ako…
naniwala?
Ano?
Ano'ng sinabi mo?
Oo nga pala.
Sinabi ko, di ba?
Susubok na ako
ng bago mula ngayon.
SANSSOUCI PALACE, GERMANY TATLONG TAON BAGO ITO
Sa lugar na ito, walang inaalala?
Ang "sans souci" sa French ay "walang inaalala."
Kalokohan 'yon.
Paano magkakaro'n ng gano'n?
The Happy Prince, alam mo?
'Yong prinsipeng tinuka ng swallow 'yong mga mata?
Oo.
Tagarito sa palasyo 'yong prinsipe iyon.
Isa lang ang nalaman ko pagkabasa no'n
no'ng bata ako.
"Magdurusa ka pag nalayo sa bahay."
Na-miss din siguro niya ang bahay niya.
Umalis siya, tapos, magdurusa lang pala.
Pinamigay ang mga hiyas at mata niya.
Hae-in.
Kaya nga siya "happy prince".
Di naman siya masaya. Nagbago lang siya bago mamatay.
Dapat, magpakatotoo tayo
at wag magbago dahil lang mamamatay na.
May gusto akong itayo.
Cancer support center para sa mga tauhan natin.
Ano?
Gusto mong magbigay ng tulong pinansiyal sa pamilya nila?
Bakit?
Para humusay pa tayo.
Ano'ng ibig n'yong sabihin?
Kunwari, may cancer ang kapamilya mo.
Makakapagtrabaho ka pa ba?
-Baka hindi na. -Di ba?
Hindi ka na makakabenta ng mga produkto.
Ako ang malulugi.
At iiyak ka sa banyo na kailangan mo ng pera.
Kakalat ang makeup, mamumugto ang mata mo.
Masisira ang reputasyon nitong department store.
Ganoon po pala.
Di ako tutulong
dahil mabuti ang kalooban ko.
Iniisip ko lang ang ikahuhusay natin at ang aspetong pinansiyal.
QUEEN OF TEARS
-Matutulog ka na? -Gawin natin.
Natakot ako. Kaya bumilis ang tibok ng puso ko.
Ngayong magaling na ako,
pagtataksilan mo na ako?
Ingat!
Sinong sira ang sumisigaw nang ganoon?
Di na ikaw ang Eun-sung na nakilala ko.
Pinagsikapan ko para marinig iyan sa iyo.
Ni hindi ko gusto si Hae-in. Bakit ako magseselos?
May sasabihin ako.
Wag kang mag-alala. Magugustuhan mo ito.
Nagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon