KRÓLOWA ŁEZ
ODCINEK 6
Po co Hae-in poleciała do Niemiec?
Zabij mnie, nie wiem. W sprawie osobistej.
Co robisz?
Nie mogę palić, bo wszędzie są kamery.
Teraz nie działają, a personel wyszedł.
To jedyna okazja. Daj mi zapalić i się napić.
Innym razem, dobrze?
Nie spiesz się. Noc jest młoda.
Hae-in wyjechała, Hyun-woo też nie ma.
Pozornie się nie dogadują.
Ale tylko pozornie.
Zależy im na sobie,
choć tego nie wiedzą.
Dlatego w niczym się nie zgadzają. Głupi.
Hong Hae-in!
Jeśli szukasz haka, by się go pozbyć, to powodzenia.
Grace obserwuje go trzy lata
i nic nie znalazła.
- Tak? - Mówię ci.
Skoro nie ma nic do ukrycia, po co mu to?
Czemu pan dzwoni, panie Kim?
Nie powinniśmy się kontaktować, gdy nie ma przełożonych.
Jest pani na Jeju?
Lepiej.
Proszę do rzeczy, bo się rozłączę.
Pani Hong poleciała do Frankfurtu?
Pan Baek wyleciał wczoraj,
ale nie wiem dokąd.
To pana szef, nie wiem, gdzie jest.
Po co pani Hong poleciała do Niemiec?
A czemu pan pyta?
Oboje nagle wyjechali,
a ja nic nie wiem.
Jeśli panu nie powiedzieli, proszę ich nie szukać.
Nie pana sprawa.
Poza tym od lat nie miałam wolnego tygodnia.
Więc proszę mi nie zawracać głowy.
Coś musi
być na rzeczy.
Dokąd ich wywiało?
Wracajmy do domu.
Myślałam, że tu znajdę sposób.
Cudowny ratunek.
Lub ucieczkę od trosk.
Ale nie znalazłam.
Marzyłam tylko,
żeby wrócić z tobą do domu.
Musicie być bardzo zakochani.
Ale możecie to wyrażać gdzie indziej?
Na mnie też czeka
ukochana żona.
Przepraszamy.
- Pan wybaczy. - Okej.
Ciekawe, co ukrywa.
Może nic.
To bez znaczenia.
Sekret zawsze niszczy związek.
Taką ma moc.
Naszło cię na danie instant?
Chciałam spróbować.
Wiem, że ma mnóstwo chemii i wzmacniaczy,
ale szkoda byłoby nie spróbować przed śmiercią.
Musisz poczekać trzy minuty.
To porozmawiajmy.
Będę przez ten czas mówić, żeby nie było
zbyt poważnie.
O czym?
O tym, co masz zrobić.
Słucham.
Nie świętujcie
moich rocznic śmierci.
Nie lubię rocznicowych potraw.
Już lepiej czasem uczcij
moją pamięć lampką wina w ładnym miejscu.
Możesz ustroić stół torebkami Hercyny.
Mówisz tak, bo ośrodek odmówił ci leczenia?
Mogą jeszcze zadzwonić z dobrymi wieściami.
I zamieść ładny nekrolog.
Przywołaj wzruszające historie.
Nie ma takich.
Coś znajdziesz.
I jeszcze…
Jeszcze?
Zachowaj czujność na moim pogrzebie.
Przyjdą wszyscy moi wrogowie.
Hyeon-ju, Jeong-mi, Eun-jin i Ye-na. Słuchaj uważnie,
co będą mówić.
Po co?
Pozwij ich w razie zniesławienia.
Za zniesławianie zmarłej.
- Ja? - A kto, ja?
- Z grobu? - Przestań.
Nikt nie będzie mnie opłakiwał.
Więc ty powinieneś.
Będziesz?
Płacz przy ludziach.
Najlepiej przy kamerach.
Mam
płakać?
I tak, i nie.
Masz być smutny.
Ale nie za bardzo.
Nie chciałabym, żebyś mnie wiecznie wspominał,
ale byłabym zła, gdybyś szybko zapomniał.
To co mam robić?
Chciałabym,
żebyś czuł,
że ci żal.
Żebyś żałował,
że już mnie nie ma.
Wystarczy.
Minęły trzy minuty.
Ostatnia sprawa.
Mam testament.
Spisałam go przed ślubem.
Mama nie chciała bez niego dać nam błogosławieństwa.
Niczego nie odziedziczysz.
Tak stanowi testament. Ale…
zmienię go.
Nie wiedziałam, że to nastąpi tak szybko.
Spisałam go tylko po to, żebyśmy mogli się pobrać.
Co się stało?
Zdenerwowałeś się?
Nie.
Będę wdzięczny,
jeśli to zrobisz.
Zrób to.
Ale…
nie teraz.
Teraz nie pozwalam.
To kiedy?
Później.
Gdy w pełni wyzdrowiejesz.
Dopiero wtedy.
A na razie
jedzmy.
Czas dawno minął.
Rozmięknie.
JUSEONG TECH 24
Odwieś go. Musimy iść.
Nie dostałam go, choć czekałam miesiącami.
A ta trzyma go na dnie szafy.
Ciekawe, jak potoczyłoby się nasze życie, gdybyśmy byli tacy bogaci?
Myślisz, że inaczej?
Zazdrościsz im?
Jestem mądrzejsza od Soo-cheola.
Jak może być taki głupi?
Nie znam naiwniejszej osoby.
Dlatego się z tobą ożenił.
Wiesz, co mi powiedział?
Nie lubię Lee Seung-giego, mimo że jest sławny.
Dlaczego?
Śpiewał o starszych kobietach.
Nie lubię starszych.
Siostra od dziecka mi dokuczała
i mam uraz.
Rozumiem.
Moje ciało wyczuwa starsze kobiety.
Mam gęsią skórkę i wysypkę.
Nawet mnie to fascynuje.
Jakbym miał czujnik wieku.
Ciekawe, co powie,
jeśli się dowie, że ma pięć lat starszą żonę?
Ojej.
Żelazem nie wolno. Proszę przynieść bambusowy nóż.
Już.
Co to?
Dziki żeń-szeń.
Ale nie jakikolwiek. Stuletni.
To dar Boży. Może nawet wskrzeszać zmarłych.
Poważnie?
Nie dosłownie.
Soo-cheol ma lęk i nadpotliwość z powodu słabej energii.
Powinien go regularnie jeść.
Ma długość 1,3 metra.
Jem dziki żeń-szeń od dwudziestu lat, ale nie widziałem tak dużego.
Dajcie mi go.
Co ty, ciociu?
Lubisz dziki żeń-szeń?
Ile kosztował? Zapłacę z nawiązką.
Kupiłam go dla syna.
Nie sprzedam ci.
Nie proszę dla siebie.
Dla twojego drugiego dziecka.
Hae-in ma aż nadto sił.
Chcesz ją zmienić w Superwoman?
Wcale nie jest taka silna!
Też może się pochorować.
Hae-in nawet przeziębia się rzadko, już ty się o nią nie martw.
Seon-hwa.
Nikt nie zagwarantuje ci zdrowia. Każdy może się rozchorować.
Zdrowie moich dzieci zostaw mnie.
Mówiłeś, że ma 1,3 metra.
Może podzielisz się z siostrą?
To nie tak, że nie chcę.
Ale dziki żeń-szeń działa tylko w całości.
To oddaj całość siostrze.
Dwadzieścia lat nic nie mówiłaś. Co cię nagle wzięło?
Jak można być tak zachłannym! Dwadzieścia lat go żarłeś!
Co w nią wstąpiło?
Pewnie przekwita.
Jedz, zanim wróci.
Masz.
Pokrójmy na trzy części.
Beom-jun.
Cześć, Beom-ja.
Beom-seok poleciał wczoraj na Hawaje.
Nawet nie zdążyliśmy się spotkać.
Co robisz?
Co to ma być?
Karmisz ślimaka?
Paengsun pękła muszla. Musi bardzo cierpieć.
Powinna jeść skorupki jaj, bo potrzebuje wapnia,
ale nie chce.
Martwisz się ślimakiem, któremu pękła muszla?
Znów zaczynasz.
Kiedy ślimak straci muszlę…
Zmieni się w bezskorupowego i tyle!
Umrze bez skorupy.
Można powiedzieć, że jest śmiertelnie chora.
Umrze.
- Co się stało? - Beom-jun.
O co chodzi?
Co tym razem?
Mój biedny braciszek…
Beom-ja.
Nie obraź się.
Ale w tej rodzinie tylko Paengsun budzi większą litość od ciebie.
Beom-jun.
Napijmy się.
Tylko szukasz okazji do picia.
Co ja pocznę z biedaczyskiem?
Same niemieckie stacje.
W końcu jesteśmy w Niemczech.
Wyłączyć?
Pójdę spać tam.
Ty śpij, gdzie chcesz.
Mam spać tam?
Nie powiedziałam tego. Sam zdecyduj.
Gdzie chcesz. Słuchaj serca.
Co?
Mogę…
od dzisiaj…
spać z tobą?
Widzę,
że wciąż się krępujesz.
Nie było pytania.
Nie odpowiedziałam.
Nie wyciągaj pochopnych wniosków.
Zastanawiam się.
Okej.
Dobrze.
Zastanów się.
Ale…
tylko dzisiaj?
Czy codziennie?
Już zawsze?
Już zawsze.
Zgoda.
- Zgoda. - „Zgoda”?
Tak powiedziałaś?
Niemożliwy jest.
Pamiętasz Ye-nę?
Dyrektorkę konkurencji z przyjęcia Hercyny.
Tak.
Tydzień temu
miała wypadek samochodowy.
Straciła przytomność i trafiła na pogotowie.
Natychmiast przyjechał jej mąż z adwokatem.
- Z adwokatem? - Tak.
Myślał, że ona umrze, i chciał, żeby podpisała papiery.
Rozumiem.
Rozpaczliwie tłumaczył lekarzowi, że żona nie może umrzeć,
zanim ich nie podpisze.
Awanturował się, że musi zmienić testament.
Tak krzyczał, że ją obudził.
No tak.
To musiało się tak skończyć.
Facet wygląda jak Shrek.
Zachował się potwornie.
Jego żona umiera, a ten myśli o pieniądzach?
Sam powinien umrzeć.
Nie bądź taka surowa.
Masz rację. Inni są tacy sami.
Gdy ktoś umiera, pierwsze, o co ludzie pytają,
to kto wszystko odziedziczy.
„Lokaty? Nieruchomości? Akcje? Podatek od spadku?”
Niektórzy mężowie wręcz śmieją się w łazience
na stypie żony.
Nie wszyscy
są tacy jak ty.
Jak ja?
Pamiętasz, co powiedziałeś na wieść o mojej chorobie?
Kocham cię.
Kocham.
„Kocham cię”.
Tak?
Wiesz, jak pocieszyły mnie te słowa?
Wiesz…
Nie przykładaj zbytniej wagi do moich słów.
Sprawdzałeś, jak oddycham.
Dzień dobry.
Spanikowałeś na spotkaniu.
Wszystko dobrze? Proszę wezwać karetkę.
Nie obchodziło cię, czy coś odziedziczysz.
Nawet nie spytałeś.
Nie mogłeś spać ze strachu o mnie.
Takiego mam męża.
Nie ma takiego drugiego.
Tak.
Masz rację.
Nie ma.
A teraz przeleciałeś za mną pół świata.
Tylko dlatego,
że był bezpośredni lot.
Miałam ogromne szczęście w miłości.
Nie.
W tym jednym akurat nie.
Gdzie jesteś? Nie odbierasz.
Nie przyjadę.
Wybacz, nie zdążyłem zadzwonić.
Gdzie jesteś?
Później ci powiem.
Odpowiadaj „tak” lub „nie”. Przetrzymują cię wbrew woli?
O czym ty mówisz? Nie.
To czemu nie przyjedziesz?
Cheol-seung nie chciał zabrać żony,
więc dostał kapciem. Ale i tak przyjechał.
- W głowę. - A ty gdzie?
Jest mega.
- Dae-ho… - Wiem.
Pewnie przywiózł po skrzynce soju i piwa.
Yeong-beom i Sang-pil rozpalają grilla,
a ty trzymasz szczypce.
O kurde.
Cheol-seung pewnie kupił łopatkę, bo boczek jest za kruchy.
Mamy nawet karkówkę. Miękką i soczystą.
Wiem, soczystą karkówkę, mięsistą łopatkę,
piwo i soju.
Ale ze mną byście ich nie opróżnili.
Zepsułbym wam zabawę.
To gdzie jesteś?
W Niemczech.
Jednak poleciałeś.
Będziesz żałował.
Będziemy maczać karkówkę w sosie paprykowym
i mieszać alkohole.
Bawcie się dobrze.
My pójdziemy na schweinshaxe z piwem.
- Co to jest schweinshaxe? - Golonka?
Jak chcesz. Ale zapłacisz za to.
Kasy ze zrzutki ci nie zwrócę.
Co jest?
Hyun-woo nie może.
- Jest uziemiony? - Tak?
Nie.
Zmienił się.
Kompletnie.
Skarbie, spójrz.
Napisali z ośrodka.
Dziękuję, że tak szybko znalazł pan czas.
Pana e-mail wymagał niezwłocznej reakcji.
Jesteśmy wdzięczni pani Hong za hojne wsparcie
dla ośrodka,
ale nie całkiem rozumiem, co miał pan na myśli, pisząc,
byśmy nie manipulowali wynikami badań.
Ośrodek dostaje finansowanie
z całego świata dzięki swoim wynikom.
Ale czy wyniki
u wybranej grupy dobrze rokujących pacjentów
są miarodajne dla metody?
Nie sądzę, by Hae-in chciała to finansować.
Pan wybaczy, czy w zgodzie na udział w badaniu
jest zapis zakazujący doboru pacjentów?
Nie ma.
W takim razie z przykrością muszę odmówić zwrotu środków.
Nie przyszedłem po zwrot.
To dobrze. W takim razie zamknijmy temat.
- Dziękuję. - Doktorze.
- Był pan kiedyś w Korei? - Nie.
To będzie pan miał okazję, gdy pozwę pana o oszustwo.
- Słucham? - Poszkodowana jest z Korei.
Więc stanie pan przed naszym sądem.
Nie rozumiem, co pan imputuje. Jakie oszustwo popełniłem?
Proszę przeczytać pierwszy punkt.
Umowa jest wyrazem wdzięczności żony za leczenie.
Ta wdzięczność została wyceniona na milion dolarów.
Nawet nie spróbowaliście leczenia, więc dopuściliście się podstępu.
Oraz oszustwa, bo odnieśliście znaczne korzyści finansowe.
Więc jako przedstawiciel prawny pani Hong
wystąpię na drogę sądową, czy pan przyjedzie, czy nie.
Sprawa trafi na pierwsze strony gazet.
„Dyrektor słynnego ośrodka leczenia raka dopuszcza się oszustwa
na koreańskiej bizneswoman, Hae-in Hong,
wykorzystując jej chorobę”.
I co pan na to?
Jaka decyzja?
Piszą o terapii Filgrastymem.
Nie musi, ale może podnieść mi poziom białych krwinek.
Chcą spróbować.
Spróbujemy podnieść
poziom białych krwinek zastrzykami.
Ale jeśli to nie podziała, jesteśmy bezradni.
Dobrze?
Dobrze.
Super!
Widzisz? Mówiłem, że napiszą.
Miałeś rację.
W leczeniu kluczowy jest silny układ odpornościowy.
Nie możesz marznąć, bo się przeziębisz.
Musisz jeść dużo białka.
I unikać surowych pokarmów, by uniknąć zakażenia.
Skąd to wszystko wiesz?
To oczywiste.
Od kiedy?
JUSEONG TECH 24
Mogę w czymś pomóc?
Wręcz pan musi.
Słucham?
Jak było?
- Cudownie. - Cieszę się.
Dziękuję pani.
Masz być ostrożna!
- Za co? - „Za co”?
Hej.
Zobacz.
Nagrała cię kamera samochodowa.
Co ja robię…
To ty, idiotko. Mogli cię złapać!
Co tak grubo wyszłam?
Jakie to ma znaczenie?
Nie mogłaś się schować, kiedy ktoś przejeżdżał?
- To moja wina? - A moja?
Gramy do jednej bramki.
Powinnaś mnie wspierać, żebym sobie radziła.
A ty co?
Robię wszystko, ale przez ciebie prawie mnie łapią.
Cicho.
A gdyby pan Yoon tego nie znalazł?
Musisz być ostrożna.
Tak mało nam brakuje!
Do czego?
Eun-sung ściągnie rekiny
i pożre całe Queens?
Nie twoja sprawa.
Weźmiesz swoje i znikniesz.
Wiem.
Ale co się stanie z rodziną, gdy on przejmie imperium?
Nie mów, że martwisz się o Soo-cheola.
Ja?
Bądź profesjonalna.
Obrażasz mnie.
Miałabym się przejmować tym durniem?
Nieważne.
Ale pamiętaj. Mogą traktować cię jak bogaczkę, ale nią nie jesteś.
I tak bym nie chciała być bogaczką.
Nawet nie można w spokoju zapalić.
I jeszcze to! Kiedy rzucisz to palenie?
Musiałam się nauczyć edytować nagrania,
żeby usuwać ciebie palącą w ogrodzie!
Brawo. Na emeryturze zostaniesz YouTuberką.
Ty!
Mamo.
Dzień dobry pani.
Kiedy pani przyszła?
Na kogo krzyczałaś?
Słucham? Kto?
Słyszałam twój głos.
Nic nie mówiłam.
Słyszała coś pani?
Nie, nic.
Przeraża mnie mama.
Boli mnie głowa, bo nie mogłam spać.
Ojej.
Potrzeba pani masażu głowy.
A najpierw kąpieli w różowej soli.
Zapraszam.
Nikt nie masuje tak jak ty.
Od razu lepiej.
Swoją drogą,
podobno zięć poleciał do Niemiec.
Chyba tak.
Rozumiem.
A co?
A nic.
No mów.
Muszę
przyznać się do błędu.
Jakiego?
Kilka dni temu
niechcący wspomniałam mu o testamencie.
Co?
Powiedział, że wszystko słyszał, i zażądał całej prawdy.
I?
Z grubsza mu wyjaśniłam, i tak by się dowiedział.
Od tamtej pory robił trudności w pracy.
Hyun-woo?
Pani syn stara się ze wszystkich sił
zrealizować inwestycję z panem Yoonem.
Tymczasem zięć kazał najpierw zlecić studium wykonalności,
przez które budowa może nie dojść do skutku.
Co takiego?
Nie możemy zwlekać.
A jeśli pan Yoon się wycofa?
W biznesie liczy się wytrwałość.
Nie martw się.
Dziadku. To nie nasze środki, tylko jego.
Musimy być tacy ostrożni?
Frustruje mnie to.
Musimy.
Myślisz, że pieniądze rosną na drzewach?
Hyun-woo przynajmniej jest skrupulatny i dokładny.
Słuchaj go.
Szwagier mnie dobija.
Prezesie Hong.
Zaraz zacznie się uroczystość.
Pobaw się z przyjaciółmi.
Tędy proszę.
Nie przyjaźnimy się.
Czemu rzucasz w mojego brata piłką?
Już i tak jest głupi.
Ma zgłupieć do cna?
Jak się nazywasz?
Hong Hae-in. A co?
Co to było?
Nie rycz!
Wyjesz jak syrena!
Hej.
Prezes to twój dziadek?
Tak.
A to twoja starsza siostra?
Tak.
Jesteś jedynym synem?
Miałem starszego brata,
ale już nie mam.
Czyli jedynym.
Dmuchaj.
Weźmiemy kiedyś ślub?
- Nie. - Dlaczego?
Ty gnojku.
Dziadku!
Nie słuchaj tylko jego. Mnie też wysłuchaj.
Dokładnie to wszystko przemyślałem.
- Więc dlaczego… - Debil.
Swoją drogą, po kim Geon-u
jest taki przystojny?
Dziękujemy.
Bo nie wdał się w ciebie.
Jak to nie? Jesteśmy identyczni.
Sprawdzono DNA?
Oczywiście. Tuż po porodzie.
Widział pan wynik.
Mają 99,99% dopasowania.
Możecie nie przy żonie?
Badanie DNA to formalność.
Wszyscy je mieliście.
Nie bądź niemiły dla dziadka.
Tylko żartowałem, bo Geon-u jest taki mądry i przystojny.
Mogę znosić
obrażanie rodziców,
ale nie żony i syna!
Straciłem apetyt.
Idziemy, skarbie.
Wyrodny syn.
Prawda? Obrażanie rodziców mu nie przeszkadza.
Spójrz na jego brwi. Miałem identyczne.
Zgęstniały z czasem.
I na nos.
Dostałem w nos, grając w nogę,
więc się spłaszczył.
Przedtem był taki sam.
Taki wysoki.
- Brano mnie za metysa. - No proszę.
Ma takie same włosy i palce…
Żal mi ciebie.
Musimy mieć silne geny, bo nie przypomina ciebie.
Przepraszam.
- Za co? - Że jestem najsłabszym ogniwem.
Siostra mną pomiata, dziadek strofuje przy byle okazji.
Dlatego cię nie szanują.
Wzmocnię pozycję,
żeby nikt cię nie śmiał obrażać.
Inwestycja będzie strzałem w dziesiątkę. Postaram się dla ciebie.
Zaufaj mi.
Lekko niedogotowany.
Dogotuję w trakcie jedzenia.
Przepraszam. Wskażą nam panowie drogę?
Nie mogliście trafić lepiej.
Znam tu każdą piędź ziemi.
Wiem, którędy biegają psy
i latają muchy. Znam okolicę jak własną kieszeń.
- Pytajcie. - Dobra.
Szukamy miejsca z YouTube'a.
- Kojarzy pan? - Z YouTube'a?
Nasza wieś trafiła do YouTube'a?
Która część?
- Ta. - Proszę.
To było tu!
Tu siedziała Hong Hae-in.
Hong Hae-in.
Uśmiech.
Czego oni tam szukają?
Hae-in tam siedziała. Dziedziczka imperium.
O tamtą ścianę się oparła.
To jak zdjęcia na tle Muru Berlińskiego.
Mniej więcej.
Nie rozumiem.
Chcą robić to samo, co ona w czasie wolnym.
To ten pies?
Hae-in, powiedz coś.
Cześć. Jestem Hae-in z Grupy Queens.
To najlepszy przywódca.
To ten pies?
Ten.
Miałyśmy rację.
Uśmiech.
Tato, Yongdu-ri zyskało sławę.
WIZYTA HONG HAE-IN
HONG HAE-IN TU BYŁA
Hae-in tu była.
Nie mogą nas wpuścić?
Wzięła dosłownie gryza kaczki.
Więc ludzie stoją w kolejce od świtu,
ale nie ma wolnych stolików.
Knajpy z marynowanym krabem i mrożonym boczkiem
są całe zajęte i jeszcze dowożą.
Szaleństwo.
Ale o co w tym chodzi?
Nie stać ich na drogie ciuchy,
to chcą chociaż zjeść jak bogacze.
Tak to rozumiem.
Ja to mam synową.
Kilkadziesiąt lat próbuję rozsławić wieś,
a ta dokonała tego w jeden dzień.
Wygraną w wyborach masz już w kieszeni.
Synowa wsparła miejscową gospodarkę.
A co na to Seok-hun?
Pewnie opłakuje klęskę.
I pluje sobie w brodę, że Hae-in nie zjadła w knajpie jego matki.
Nie sądzę.
Dobrze gryź, bo rozboli cię brzuch.
Na niestrawność najlepsze jabłko.
Dlaczego?
Dlaczego musiała je zjeść?
Mogła zjeść gruszkę.
Czemu jabłko?
Cwany jest, nie ma co.
I w ten oto sposób Yongdu-ri stało się stolicą jabłek.
Wystarczyło, że Hae-in wzięła gryza.
To koniec.
W YONGDU-RI MAMY WYŚMIENITE JABŁKA
Szybciej.
Wreszcie masz ruch w interesie.
Mamy dziś święto!
Weź całą skrzynkę.
Podbija Internet.
Ma ponad pół miliona odsłon.
Normalnie stałam się fanką pani Hong.
Czemu tak zapunktowała
jako synowa Baeków?
Może dzięki ciężarówce homarów.
Zobacz.
Ktoś z Jeju zamówił marynowanego kraba.
Moje kraby zobaczą Jeju przede mną!
- Gratuluję. - Dzięki.
Chwila.
- Coś nie tak? - Czemu?
Wyglądasz, jakbyś głodowała
i nie miała ziarenka ryżu.
Jak mogłaś zamieścić filmik Hae-in jedzącej jabłko?
Wiecie, że Seok-hun je promuje!
- Zamieściłaś? - Ja?
Przepraszam, wytnę.
Pół miliona ludzi już go widziało.
Teraz to za późno!
Zaprosimy Hae-in drugi raz.
- Tak. - Właśnie.
Urządzimy jej degustację gruszek twojego ojca
i przemarsz Ścieżką Hong Hae-in.
Czym?
Koło Gospodyń wyszło z inicjatywą.
Wieś stała się sławna,
więc ozdobimy do niej wjazd i wytyczymy Ścieżkę Hong Hae-in.
- Tak. - Zdobędziemy prawa do wizerunku.
A potem zamieścimy jej zdjęcie z mężem.
Ścieżka Hae-in znana też jako Ścieżka Queen's.
„Krocz nią, a znajdziesz miłość”.
Dopiszmy tak.
- Wynocha! - Ej!
Precz i nie wracać!
Dobry Boże.
No wiecie?
Poszły!
SALON FRYZJERSKI QUEEN'S
Cześć.
Za późno. Żonaty.
Spóźniłaś się pięć lat.
Idź sobie.
Niemcy zagadują, gdy spojrzysz im w oczy.
Są przyjaźni.
Musi być miło
mieć takie powodzenie,
w tym u córki dyrektora szkoły.
Córki dyrektora?
So-yeong?
Tak się nazywała?
Podobno była ładna i miła.
No wiesz…
Śliczna, z krótkimi włosami.
Tak, miała krótkie.
Pierwsza miłość z opowieści siostry?
Nie była moją pierwszą miłością.
Cała rodzina ją znała.
Byliście zaręczeni?
Przestań.
Głupoty opowiadasz.
Nawet nie poszliśmy na obiad.
Nigdy nic nie robiliśmy, więc jaka miłość?
Nie trzeba nic robić.
Można wzdychać na odległość. Ciągle o tej osobie myśleć.
Jeździć naokoło, żeby tylko ją zobaczyć.
Jeśli robiłeś to pierwszy raz, to była pierwsza miłość.
Zabrzmiało dość konkretnie.
Znasz to z doświadczenia?
Można tak powiedzieć.
Wzdychałaś na odległość.
Ciągle o nim myślałaś.
I nawet jeździłaś naokoło?
Tak.
Kto to był?
Każde dziewczę durzy się w przynajmniej jednym.
Chłopaku w autobusie.
Chłopaku w autobusie?
Jeździłaś do szkoły autobusem?
Jakoś nie wierzę.
Co to za ludzie?
Monitoring szwankował, przyjechali naprawić.
Uwiną się w godzinę.
Gotowe.
UGODA ROZWODOWA
Tobie też musiało być ciężko. Już dość się namęczyłeś.
Znalazłaś?
Nie.
- To na pewno ten most? - Tak myślę.
Minęły trzy lata. Może ktoś zdjął.
Myślisz?
Dobre.
Nie mają nic do roboty?
Ci przy fontannie nic nie robią.
Trwonią czas na opalanie się.
I karmią gołębie.
Odpoczywają, nic nie robiąc.
No właśnie. Trwonią czas na nicnierobienie.
Chwalą się tym, ile mają czasu?
Rozrzutność.
Szczęście na sprzedaż!
Weź los w swoje ręce!
Kup szczęście!
Wciskają ludziom zwykłą czterolistną koniczynę.
Naciąganie.
Kto jest tak głupi, żeby to kupić?
Niemieckie czterolistne koniczyny przynoszą szczęście.
Zapytam z ciekawości.
Czym wyróżnia się niemiecka koniczyna?
W Niemczech wierzymy, że pewne rzeczy przynoszą szczęście.
Kominiarz przynosi szczęście na dzień.
Biedronka na tydzień.
Ale czterolistna koniczyna na cały rok.
Życzy sobie pani?
Weźmiesz?
Tak, bo to zabawne.
- Po ile? - Dwa euro.
Dużo jak za cztery listki.
- Reszty nie trzeba. - Dziękuję.
Proszę, pani szczęście.
Co się stało?
Zdziwiłam się.
Czym? Co się stało?
- Moja waga… - Waga?
Ważę trzy kilo więcej.
Tyle przytyłam od wizyty w szpitalu w Korei.
- Co? - Tyję, choć jestem chora?
Warto się tym przejmować?
Co ty możesz wiedzieć? To nie tobie zostały trzy miesiące.
Zawsze byłam ładna. Co, jak nagle zbrzydnę?
Zapamiętasz moją grubą twarz.
Nie pozwolę na to.
Wiesz co…
Jeśli powiem, że będziesz ładna niezależnie od wagi,
pewnie mi nie uwierzysz.
Więc…
przyznajesz, że przytyłam.
- Nie mówię tego. - Zobaczysz.
Do śmierci będę piękna.
Pani Hong, zapraszam na zastrzyk.
Okej.
Do zobaczenia.
Długo jeszcze?
Pani Hong zniknęła.
Słucham?
Monitoring nagrał, jak wychodzi ze szpitala.
Zgłodniałam.
Długo mnie szukałeś?
Około godziny.
Czas mi ucieka.
Mało mi go zostało.
Znów nic nie pamiętasz?
Tym razem tak.
- Widziałam kogoś. - Kogo?
Starszego brata.
Gdy miałam dziewięć lat,
poszliśmy na łódkę na wakacjach.
Mieliśmy zagadkowy wypadek.
- Tam! - Hae-in!
Hae-in! O Boże!
O mój Boże!
Nic ci nie jest?
- Jesteś cała? - Gdzie Su-wan?
Uratował mnie.
Su-wan?
Był tu przed chwilą.
Su-wan!
Pomóżcie mojemu dziecku!
- Su-wan! - Raz, dwa, trzy, cztery.
- Pięć, sześć, siedem… - Su-wan!
Tak
zginął.
Po utracie syna
mama nie mogła
jeść, spać ani mi wybaczyć
przez długi czas.
A mnie było żal
brata.
To nie twoja wina.
Wiem.
Ale dręczyło mnie poczucie winy.
Czułam się,
jakbym ukradła mu życie.
Gdzieś słyszałam,
że gdy zbliża się śmierć,
najbliższa osoba przychodzi po ciebie
pod postacią anioła.
Su-wan,
który oddał za mnie życie…
Może przyszedł,
bo wkrótce umrę.
Omamy to jeden ze skutków ubocznych leczenia.
To był zwid, nie anioł.
Tak myślisz?
To skutek terapii.
Niełatwo
wyjść z choroby.
Ale…
musisz walczyć.
Masz rację.
Będę.
Ale…
powiedzmy, że minęło wiele lat
i umierasz.
Przyjdę po ciebie jako anioł.
Dzięki temu
będzie mniej strasznie.
Tak myślisz?
Mniej strasznie?
Raczej. Będę prześlicznym aniołem.
Co?
Dobra.
Przyjdź po mnie.
Ale póki co
jedzmy.
Jedzmy, żeby mieć
dużo sił.
JUSEONG TECH
Abonent niedostępny…
JUSEONG TECH 24
ZAMKNIĘTE
ODZYSKIWANIE DANYCH
LIKWIDACJA Z POWODÓW OSOBISTYCH
Idealnie.
To północny zachód.
Kierunek pieniędzy, źródła sukcesu i powodzenia.
Idealny dla inspirującego do działania obrazu
jak ten.
Wreszcie znalazł właściciela. Lepiej tu pasuje.
Taki hojny prezent.
Jak ja się panu odwdzięczę?
Nie musi pan.
Dałem go w dowodzie szacunku.
Właśnie.
Jeśli chodzi o kompleks wypoczynkowy…
Słyszałem, że firma konsultingowa sprawdza wykonalność i dochodowość.
Tak zalecił zięć syna.
Słusznie. Warto się upewnić.
Rozmawiam też z innymi firmami, więc bez presji.
Z innymi? Słyszałam, że prezes Yeom jest zajęty.
Rozmawiał z nim pan?
Oby prezes Yeom
nie ukradł nam takiej okazji.
Niedoczekanie.
- Proszę pana. - Tak?
Ile pieniędzy wyprowadził pan Song?
Trzynaście miliardów.
I nikt się nie zorientował?
- Aż dotąd? - Przepraszam.
Wpisywał pracownikom
wyższe pensje i zmieniał sprawozdania
na podstawie certyfikatów depozytowych.
Nie będzie sypać?
Na przesłuchaniu będą nasi adwokaci.
Nie piśnie słówka.
Ale jest kłopot.
To tak duża suma, że wciągną w śledztwo górę.
Mogą cię wezwać, przygotuj się.
Oczywiście nasza kancelaria zrobi wszystko, by temu zapobiec.
Beom-jun.
Tak, ojcze?
Im nie chodzi
o pana Songa.
Tylko o mnie!
Kto za tym stoi?
Kto doniósł prokuraturze?
To musiał być ktoś bliski.
Znajdę go.
Zapłaci mi za to.
O Boże.
Co to jest?
Co takiego?
To dyktafon z nadajnikiem radiowym.
Nagrywa tylko dźwięki o określonym natężeniu lub głos.
Kto, do cholery, miał czelność to założyć?
Urządzenie jest tak małe,
że powinno mieć odbiornik w promieniu dwóch kilometrów.
Prześlemy 30 miliardów na konto pana Jina.
Potem sprzedamy akcje i prześlemy pieniądze w transzach.
Zrób tak i powiadom pana Jina.
- Chwila. - Dobrze.
Co to robiło w pokoju Hyun-woo?
Coś jeszcze?
Pan Baek miał w pokoju sejf.
Otwieraj.
Czemu nie odbierasz?
Wiesz, co się stało wczoraj?
Znaleziono podsłuch w gabinecie dziadka.
Już i tak ma nerwy,
bo kierownika oskarżono o defraudację.
- No i? - „No i”?
To twój mąż założył podsłuch.
Masz dowód?
Inaczej bym nie dzwoniła.
Znaleźliśmy odbiornik w jego pokoju.
Ktoś mógł go podrzucić pod naszą nieobecność.
Dom jest pusty od wielu dni.
Głupi jesteście?
Nie broń go.
Zastanawiało mnie, czemu Hyun-woo sabotował inwestycję Soo-cheola.
Sprawdź monitoring, zanim go oskarżysz.
MAMA
Widzisz? Tylko na mnie możesz liczyć.
Przyznaj.
Jestem.
Ale zamknięte.
Nie, na dobre. Likwidacja.
Co im dałeś?
Idź na drugą stronę ulicy.
Znajdź moje auto.
Faktycznie, jest.
Czemu je zostawiłeś?
Kluczyki są na przednim kole.
Co jest grane?
Wyślij mi nagranie z kamerki samochodowej.
I dowiedz się, kiedy zamknęli warsztat.
To sprawa? Z podejrzanym?
Coś w tym stylu. Dzięki z góry.
Może i robię w rozwodach,
ale zawsze chciałem robić w karnym.
Już ty się nie martw.
Gdzie byłeś?
Rozmawiałem.
Z kim?
Z Yang-gi.
Ktoś jeszcze dzwonił?
Czyli kto?
Moja matka i reszta.
Nie odbieraj od mojej rodziny.
Czemu?
Po prostu.
TEŚCIOWA
Nie odbieraj.
Nie mogę się stresować podczas zastrzyków.
WYŁĄCZ
To ona, Moh Seul-hee.
Nie, Oh Sun-yeong.
Jak to? Przecież widzę.
To Oh Sun-yeong. Zmarła 30 lat temu.
Więc ta Oh Sun-yeong zmarła 30 lat temu.
- Czyli to Moh Seul-hee? - Dokładnie.
A kim była prawdziwa Moh Seul-hee?
Nie wiem. Ale…
Sun-yeong aresztowano za zdradę trzy lata przed śmiercią.
Urodziła za kratkami.
Ma dziecko?
Nie do wiary.
OSADZONA W 4. M-CU CIĄŻY URODZIŁA CHŁOPCA
Poczekajmy, aż Hyun-woo wróci.
Milcz!
Co?
- Jak on śmie? - Co to jest?
UGODA ROZWODOWA
Boże.
PODPIS BAEK HYUN-WOO HONG HAE-IN
Może się pomodlę?
Jutro dostanę wyniki leczenia.
Będzie mi potrzebne szczęście.
Za czym tak stoją?
Sprawdzimy?
Nie znosisz stać w kolejce.
Fakt, to nie dla mnie.
Czuję się wtedy jak zwykła śmiertelniczka. Okropność.
Ale?
Ale…
nie wiedzieć czemu,
chciałabym raz tak się czuć.
Stanąć w kolejce w nadziei, że zostanie dla mnie
kebab.
To może stań.
Zaraz wrócę.
Czterolistną koniczynkę?
Nie.
- Wszystkie. - Wszystkie?
Tak.
Potrzebuje…
dużo szczęścia.
Nie dało się dodzwonić?
Nie, mają wyłączone telefony.
- Cholera. - Rozwód?
Sprawdziłam go i kolega,
którego najczęściej ostatnio widywał,
to Kim Yang-gi, adwokat rozwodowy.
Może to nic nie znaczy, a może coś gorszego.
Pan Kim tam pracuje.
- W Apollonie. - Co?
W kancelarii prezesa Yeoma?
Tak. Martwię się, czy pan Baek nie przekazał
nagrań z podsłuchu jemu.
Więc to on doniósł na kierownika?
Nie wyciągaj pochopnych wniosków.
Racja.
Hyun-woo nie miał pojęcia o tajnym funduszu.
Nie chcę tego słuchać. Dzwonić.
Mają natychmiast wrócić!
Znalazłem.
Cały czas tu była.
- Ile zostało? - Pięć.
- Wezmę wszystkie. - Okej.
Serio?
Serio? To co zostanie dla mnie?
Przykro mi, ale przyleciałem ze Stanów, żeby je zjeść.
Wie pani, ile wydałem na bilet lotniczy?
I nawet nie mogę zjeść pięciu kebabów?
A jeśli powiem,
że lekarz dał mi trzy miesiące życia?
I to miesiąc temu.
Myśli pan, że zdążę wrócić do Niemiec?
Że zdążę jeszcze go zjeść?
MAMA
TATA
Hyun-woo.
Mam.
Co on niesie?
MAMA NOWA WIADOMOŚĆ
Znalazłem ją. W drodze tutaj…
UGODA ROZWODOWA
Powiedz, że to pomyłka.
No powiedz.
Zaprzecz temu.
- Hae-in… - Powiedz!
Powiedz, że to pomyłka.
Że to nie ty napisałeś.
Nie.
To ja.
Nie mogłem ci powiedzieć.
EPILOG
- Obejdę się. Proszę wziąć. - Panie Baek…
Naprawdę.
Ale ja…
mam kierowcę.
Chwila. Proszę zwolnić.
Słucham?
Zwolni pan trochę.
Można wzdychać na odległość. Ciągle o tej osobie myśleć.
Jeździć naokoło, by tylko ją zobaczyć.
Jeśli robiłeś to pierwszy raz, to była pierwsza miłość.
Proszę pojechać za autobusem.
Słucham?
On jedzie za most.
Nie szkodzi. Proszę za nim.
KRÓLOWA ŁEZ
Poddałaś się?
Co teraz? Zrób, co się da!
Przestań. Brzydzę się tobą.
Założył ci podsłuch.
Mogę to wybaczyć.
Jak to?
Wie o rozwodzie.
Kontrola się tym zajmie.
Wylecisz na bruk.
- Posłał kwiaty Kim Min-ji. - Gdzie teraz jest?
Ostre zagranie.
A gdybym go zastąpił?
Tylko nie zbliżaj się do Yoon Eun-sunga.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła